Rođen 9. maja 1942. u Beogradu, Sandić je vaterpolom počeo da se bavi sa 16 godina i čitavu karijeru posvetio Partizanu, za koji je odigrao preko 1000 utakmica, osvojio 11 šampionata Jugoslavije, sedam kupova i pet puta bio prvak Evrope.
Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 235 utakmica i postigao 250 golova. Zlatnu medalju osvojio je na Olimpijskim igrama u Meksiku 1968. godine, dok je četiri godine ranije u Tokiju bio srebrni. Na Evropskim prvenstvima osvojio je dve bronzane medalje.
Sandić je svoju bogatu karijeru nastavio kao trener u Singapuru, Maleziji, Egiptu i Partizanu, a 1996. godine postao je predsednik Vaterpolo saveza Jugoslavije. Njegov doprinos sportu priznat je i na međunarodnom nivou – 1997. godine dobio je priznanje Međunarodnog olimpijskog komiteta, a 1999. godine uvršten je u Kuću slavnih. U Beogradu mu je u čast jedna ulica dobila njegovo ime.
Preminuo je nakon kratke bolesti i sahranjen u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu. Vaterpolo tradicija koju je Sandić započeo i njegov doprinos srpskom sportu ostaju neizbrisivi.
BONUS VIDEO
